Malwina
Szpinak – bardzo zielona roślina, na samo wspomnienie której u wielu z nas pojawia się grymas na twarzy. Dawniej i dzisiaj często wmawia się dzieciom „Jedz szpinak, a będziesz silny i mądry!”. A dzieci jeść nie chcą, bo szpinakowa papka jest niedobra. Dzisiaj można znaleźć wiele ciekawych przepisów jak przyrządzić szpinak, aby był smaczny, a więc dzieci już mają większy komfort jedzenia tego liściastego warzywa. Skąd wziął się szpinak? I czy naprawdę ma tak dobry wpływ na rozwój dziecka i jego zdrowie?
To jednoroczne lub dwuletnie warzywo liściowe z rodziny komosowatych. Pochodzi ze środkowej i zachodniej Azji. Liście (zebrane w rozetkę) o dużej wartości odżywczej; zawierają wiele witamin, soli mineralnych, a zwłaszcza żelaza. Jednak w Wielkiej Ilustrowanej Encyklopedii Powszechnej Wydawnictwa Gutenberga można przeczytać: Spinacia L. (szpinak), jednoroczne zioła z rodziny Chenopodiaceae, mają trójkątne liście, kwiaty jednopłciowe. Na Wschodzie rośnie Szpinak tetranda Stev. (szamum). Dziko rosnącego protoplasty Szpinak oleracea L. (szpinak) dotychczas nie znaleziono, pochodzi prawdopodobnie także ze Wschodu. Szpinak lubi ziemię dobrą, nie za suchą, przy gorącu pędzi szybko pęd kwiatowy. Liście dostarczają jarzyny, która działa łagodnie przeczyszczająco.
Witaminy, żelazo, sole mineralne to by się zgadzało, ale przeczyszczenie? Skupmy się jednak na tym, co dzieciom wmawiają rodzice. Faktycznie swego czasu powstała nawet bajka o marynarzu, który był bardzo silny, bo jadł szpinak.I rzeczywiście jest to możliwe, bo szpinak ma duże ilości łatwo przyswajalnego żelaza. Poza tym zawiera dużo witamin i składników mineralnych a zwłaszcza chlorofilu i przeciwutleniaczy. Zdrowa dieta powinna zawierać chlorofil, związek bardzo podobny swoim składem chemicznym do hemoglobiny. W szpinaku znajdują się również dwa silnie działające przeciwutleniacze – luteina i beta-karoten.
Szpinak powinni jeść przede wszystkim: ludzie zdrowi, bowiem niektóre choroby wymagają absolutnego zakazu spożywania szpinaku ze względu na kwas szczawiowy, a także dzieci, młodzież, osoby z nadwagą, a także te prowadzące siedzący tryb życia czy cierpiące na przewlekłe zaparcia, a więc działanie przeczyszczające jednak to warzywo ma, ale nie ostre, a więc regulujące tylko proces wydalniczy. W związku z dużą ilością żelaza powinny go jeść także chorzy na anemię, rachitycy czy rekonwalescenci, którzy stracili dużą ilość krwi na przykład w wypadku.
Co nam daje szpinak?
Wiele składników mineralnych, potrzebnych naszemu organizmowi.
W 100 gramach ugotowanego szpinaku znajdziemy:
- 5,1 g białka,
- 0,5 g tłuszczu,
- 1,4 g węglowodanów,
- 6,3 g błonnika,
- 600 mg wapnia,
- 490 mg potasu,
- 120 mg sodu,
- 93 mg fosforu,
- 59 mg magnezu,
- 2,4 mg żelaza,
- 0,4 mg cynku,
- 6000 mikrogramów witaminy A,
- 0,07 mg witaminy B1,
- 0,15 mg witaminy B2,
- 0 4 mg witaminy B3,
- 0,18 mg witaminy B6,
- 25 mg witaminy C,
- 2 mg witaminy E,
- 140 mikrogramów kwasu foliowego
- , oraz niestety 0,3 g kwasu szczawiowego, przez który nie wszyscy mogą to warzywo spożywać.
Warzywa powinny być odpowiednio przygotowane przed podaniem, aby nie straciły swoich cennych właściwości. Na przykład marchewkę trzeba jeść surową, inne warzywa popularnie gotuje się na parze, a jak ugotować szpinak?
Metoda jest bardzo prosta. Potrzebny jest młody szpinak i garnek. Garnek należy rozgrzać pod przykryciem i włożyć do niego umyty szpinak. Przykryć potrzymać 2 minuty i obrócić szpinak na drugą stronę i lekko posolić. Ale zaraz, zaraz… ktoś może zapytać gdzie jest woda do gotowania? Otóż wody tutaj nie potrzeba. Szpinak sam się ugotuje w swojej wilgoci i nie straci przy tym w wodzie ani swoich właściwości ani koloru. Smacznego 🙂
